29.10.15

Waarheid

Ik schreef al eerder over een ervaring in de Yoga-Vidya Ashram in Duitsland. Ik voel op dit moment dat ik er nog meer over wil delen. De weken dat ik daar ben geweest hebben namelijk ontzettend veel in mij wakker gemaakt. Ik zal absoluut niet zeggen dat het altijd makkelijk was, maar het heeft me veel inzicht gebracht op heel veel fronten.

Elke ochtend huppelde ik op mijn dikke, warme sokken in mijn harembroek naar de eetzaal. Daar stond iedere morgen biologisch fruit in grote rieten manden klaar, waar iedereen vrolijk de dag mee begon. Meestal nam ik een banaan en een appel, haalde een kopje thee en liep ik langs de receptie waar een grote glazen vaas stond. Deze vaas was gevuld met kleine gekleurde kaartjes met verschillende spreuken erop. Iedere ochtend opnieuw pakte ik nieuwsgierig een kaartje uit de vaas.

"De weg van de waarheid is de weg van de liefde." las ik op een ochtend toen ik mijn kaartje openvouwde. BAM dat was en is raak in heel veel opzichten!  Wat yoga en meditatie mij laten ervaren is dat er in mij (en in elk ander mens) een pure waarheid leeft die lichamelijk voelbaar is. Een waarheid die we niet kunnen verdraaien, al zouden we het willen. Bijvoorbeeld als ik mijn gevoelens niet uit en er tegen een ander over lieg, dan voelt het alsof iemand mijn keel dichtknijpt en me een stomp in mijn maag geeft. Iets in mij zegt dan: "Hee hallo, je bent niet eerlijk nu!".

De waarheid kan een hele goede vriendin zijn als ik naar haar luister en haar met open armen ontvang. Echter wanneer ik haar wantrouw, negeer, minacht en veroordeel wordt zij een eng bitcherig stiefmoederheksmonsterfiguur dat me het leven zuur maakt. Ze zadelt me op met pijn, ze schreeuwt, ze tiert en ze maakt me zo moe dat ik zelfs niet meer kan slapen. Ze trapt wraakzuchtig op de rem wanneer ik bergopwaarts tegen de wind in fiets. Ze houdt niet op, totdat ik haar hoor en haar serieus neem!

En als ik haar omarm, als ik moedig genoeg ben om haar lief te hebben, dan gebeurt er iets wonderlijks! Daar waar ik met de tegenwind in gevecht was, heb ik nu de wind in de rug. Daar waar ik stond te klappertanden van de kou in mijn lichaam, sta ik nu te glunderen van mijn innerlijke kampvuurtje. Daar waar ik me zo vreselijk onrustig voelde, voel ik nu een onverstoorbare kalmte en stabiliteit. Daar waar ik doodsbang was, voel ik nu vertrouwen en moed.

Ja als ik mevrouw Waarheid neem zoals ze is en haar niet wil veranderen, dan bedankt ze me daar uitbundig voor! Ze draagt me op handen en brengt liefde, geluk en helderheid in mijn leven. Eigenlijk ís zij liefde, ís zij het geluk en ís zij de helderheid die eenieder zoekt! Zij leeft ín jou, zij leeft in mij, zij leeft in ons allemaal! Zij is onze natuurlijke staat van zijn.

Yoga en meditatie brachten mij opnieuw in verbinding met mijn waarheid. Ik kwam weer in contact met mezelf, simpelweg door mijn lijf van top tot teen te doorvoelen. Ik ontdekte hoe fijn het was om eerst maar eens rustig te luisteren naar wat er in mij leefde, zonder het te willen veranderen en zonder ervan te vluchten. Ik gaf mezelf de liefde die ik nodig had door te erkennen wat ik voelde en tegen mezelf te zeggen: "Ik luister naar jou!". Steeds meer kwam ik thuis bij mezelf en ervoer ik de rust en de liefde die in mij leefde. Ik ontdekte mijn eigen waarheid.

Plots begon ik weer te creëren: ik begon vanuit mijn hart te zingen en te schrijven. Ik wist niet wat me overkwam, want al een paar jaar stroomde mijn creativiteit niet en nu vloeiden de woorden moeiteloos uit mijn pen en de klanken stroomden op eens uit mijn mond. Alles ging vanzelf en gaf mij een gevoel van vrijheid en verbondenheid. Wanneer ik creëer vanuit zuivere verbinding met mijn waarheid, dan voelt het puur, echt en diep.'Goh,' dacht ik 'dit is dus waar het om draait.'. Het maakte mij niet eens meer uit of ik verdrietig was, boos was, blij was of bang was. Zolang ik het er liet zijn, doorvoelde, accepteerde en uitte, was het oké. Zolang ik maar voelde!

Leven begint voor mijn gevoel altijd met het omarmen van je eigen waarheid.  Het is een kunst om trouw te blijven aan jezelf, jezelf te accepteren precies zoals je bent en je gevoelens te blijven uiten. Om van jezelf te houden óók wanneer mensen je níet begrijpen en je misschien veroordelen.

Ik ben nu op een punt beland dat ik me niet meer door mijn angst om raar gevonden te worden wil laten leiden. Het leven is zo veel lichter en vrolijker als ik niet meer bang ben voor de mening van anderen en mezelf toesta om mezelf helemaal te laten zien! Het leven is mooi als ik vertrouw op mijn eigen waarheid. De weg van de waarheid is de weg van de liefde.






Geen opmerkingen:

Een reactie posten