29.9.15

Om Shanti!

Het is lente 2014, ik zit op mijn meditatiekussentje tijdens een concert in Europa's grootste yoga- en meditatiecentrum: Yoga Vidya Bad Meinberg. Ik ben hier nu drie weken.

Na bijna elke dag gemediteerd, geyoga'd en gezongen te hebben, voel ik een rust die ik in geen jaren gevoeld heb. Ik zit rechtop, mijn energie stroomt vrij, ik adem langzaam en kalm. Mijn lichaam voelt zacht en ontspannen. Ik pluk nu de vruchten van mijn geduld en doorzettingsvermogen om dag in dag uit oude pijn los te laten. Ik ben door een diepe innerlijke storm gegaan. Het was spannend om alle ballast los te laten, maar mijn moed wordt nu dan toch eindelijk beloond! En hoe!

Met gesloten ogen luister ik naar de yogi-muzikanten die geheel vanuit rust een optreden geven. Ontspannen neem ik de prachtige stemmen waar:
"There is so much magnificence near the ocean, waves are coming in, waves are coming in!"
Ik luister verder dan de woorden en de akkoorden. De diepere lagen raken mij: de muzikanten spelen vanuit rust, ze zingen vanuit liefde en verbondenheid. Alles klinkt haarfijn afgestemd op elkaar, zuiver en niets voelt geforceerd.

Een zachte, liefdevolle energie vult de ruimte. Langzaam glijdt er een traan over mijn wang. De muziek omhelst me zachtjes. Ze aait me troostend over mijn hoofd. "Toe maar!" zegt ze geruststellend. Nog even denk ik: "Nee, o jee, ik wil helemaal niet huilen." maar ik kan het niet meer sturen. Ik voel me als een bloeiende bloem die zich naar het licht wendt. De openheid is sterker dan ooit. Ik geef me over. De tranen stromen een uur lang over mijn wangen. Het voelt puur, diep, pijnlijk en tegelijkertijd zo ongelofelijk fijn. Ik voel een overweldigende verbondenheid die alles overstijgt en tegelijkertijd blijf ik een diepe kalmte in mezelf voelen! Ik ben weer in verbinding met mezelf! Het leven raakt mij aan! Wauw!

Al snotterend en snikkend besef ik hoe dankbaar ik ben. Ik heb zo veel mooie mensen ontmoet die mij zien zoals ik echt ben.  Het draait uiteindelijk allemaal om liefde! Om acceptatie, overgave, verbinden, vertrouwen, loslaten, loslaten en nog meer loslaten! Het is voor het eerst dat ik zo duidelijk voel dat angst tijdelijk is. Door in liefde te 'zijn met wat er is', lost angst, woede en andere pijn vanzelf op. Liefde is in staat de donkerste duisternis te verlichten!

Ik weet nu dat ik deze liefde niet in een ander hoef te zoeken. Warmte, rust, veiligheid, vertrouwen, wijsheid: het leeft allemaal ín mij! Het enige wat ik hoef te doen is me ervoor openstellen door me te verbinden met mijn lichaam. Oordeelloos waarnemen wat ik voel en mezelf toestaan volledig aanwezig te zijn in het moment! Mijn lichaam is mijn thuis, waar ik ook ga of sta! Om Shanti!


Geen opmerkingen:

Een reactie posten